آستانهى تحمل
By امیر
بوضوح زود رنج شده ام. تحمل اتفاقات و گفتگوهاى الكى و مزخرف رو ندارم. حتي ديروز با بابا كنتاكت داشتم. سر يه موضوع چرت. حالا بحران هم اضافه شده. آخرين راه حلم گفتن” به درك” خواهد بود. عصبانى ام و فعلا مستاصل.
This entry was posted on ژوئن 16, 2007 at 3:47 ب.ظ and is filed under روزمره. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
